Je kat straffen.

Volgend artikel kreeg ik in mijn mailbox. En ik moet zeggen dat ik hier weinig aan toe te voegen heb. Alleen het stukje over de plantenspuit ben ik het niet mee eens. Mijn ervaring is het tegenovergestelde van wat hieronder staat, maar de praktijk zal het leren denk ik in zo’n geval. Verder is hetgeen in het artikel staat voor mij volkomen herkenbaar!

Soms kun je ze wel achter het behang plakken. Dan ben je ineens heel erg boos op de normaal zo lieve knuffelpoes. Maar de kat is een levend dier met zijn eigen reacties op de gebeurtenissen in zijn wereldje. Straffen begrijpt hij niet, iets afleren is vaak onmogelijk maar wat kun je dan wel doen?

Het is net als bij voetballen, over het straffen van een kat heeft blijkbaar iedereen een mening en worden een heleboel adviezen gegeven. Jammer, want voor een agressieve kat zal bepaalde bestraffende handelingen de kat bevestigen in zijn gedrag. Soms vinden eigenaren zichzelf superieur aan de kat en worden er handelingen uitgevoerd die bij kinderen al voor de nodige discussies zorgen.

Een kat oriënteert zich vooral op geur en lichaamstaal. Terwijl een mens zich oriënteert op wat hij ziet en het stemgeluid wat hij hoort.

Nadelen van het straffen.
In beginsel moet vastgesteld worden dat een kat een straf nooit zal ervaren op een manier zoals wij er tegen aankijken. Wanneer je bijvoorbeeld thuis een plas op de grond aantreft heeft het geen zin om de kat te straffen, deze zal de link niet begrijpen. En wanneer je besluit de kat zijn neus door de urine te halen en hem dan te straffen zal hij net zo over zijn nek gaan als jij. Hij is echter niet in staat de link te leggen tussen ‘de straf’ en de plas urine op de grond. Bovendien is er vaak een oorzaak voor het ongewenste gedrag en daar ga je dan aan voorbij.
Iets wat op straffen lijkt kan alleen wanneer je de kat betrapt. Bijvoorbeeld de kat springt op het aanrecht terwijl je aan het koken bent. Pak hem dan op en zet deze ‘hard’ weg. Zie dit als een lichaamstaal tussen jou en de kat. Dit zal hij vertalen naar iets wat wij zien als straffen.
Maar, je komt thuis van je werk en daar tref je de kattensporen op datzelfde aanrecht aan, dan kun je er niets meer aan doen. Hooguit de keuken afsluiten wanneer je niet thuis bent.
Het probleem is dat de kat zich niet laat betrappen.
Daarnaast moet een straf zeer consequent gebeuren. Dus altijd straffen wanneer de kat een bepaald ongewenst gedrag vertoont. Met andere woorden: het hele gezin moet mee doen.

Alleen de moederpoes kan haar kleintjes straffenStraffen wanneer de kat in zijn ogen net beloont is heeft ook weinig zin. Bijvoorbeeld bij het likken van een toetje uit de schaal. Hij zal niet snappen waarom jij je zo druk maakt bij zoiets lekkers. Hij heeft er de tafel voor op moeten klimmen en met zijn poten diep moeten hengelen naar het lekkers. Waarom jij daar nu zo staat te schreeuwen en hem van de tafel gooide op de grond doet hem verder niks. Hij zal alles in zijn werk stellen om zo min mogelijk van het toetje aan zijn poot te verspillen. En dit zorgvuldig gaan wassen. Straffen in dit geval heeft alleen zin wanneer je hem had betrapt en in de sprong naar de tafel hem een straffend (lichaamstaal) signaal had gegeven. Bijvoorbeeld door hem in de gang op de grond te zetten en de deur te sluiten.

Richt je op het alternatief.
Het zit in zijn genen: hij moet en zal jagen op prooidieren.
Een straf kan een tijdelijke oplossing bieden maar beter is om het gedrag te veranderen. Dat zal niet zomaar gaan. Eerst moet achterhaald worden waarom hij iets doet, probeer je kat te begrijpen. Lag de kat bijvoorbeeld de hele dag in de zon op tafel te slapen dan zal voor hem niet duidelijk zijn dat wanneer er eten wordt geserveerd dat dit niet voor hem is. Zorg er dan voor dat de tafel altijd verboden terrein is, of zet uw kat buiten de kamer als u gaat eten om uw kat duidelijk te maken dat hij hier op dat moment niet bij hoort. Dit wordt dan een nieuw ritueel dat dan ook weer consequent uitgevoerd moet worden. Geef ook niet na die tijd de restjes aan de kat, dit zal hij zien als beloning en hij zal niet het verschil herkennen van zelf hengelen of dat u het hem nu even gemakkelijk maakt. Geef hem liever een klein beetje op zijn eigen etensplek, dan is het pas echt een beloning!

Omdat de kat nu zijn plekje in de zon op tafel kwijt is, kun je hem leren dat hij bijvoorbeeld wel op de stoel mag liggen. Leg er een handdoek of een kussentje op zodat het voor de kat verleidelijk is om de stoel te verkiezen boven de tafel. Kortom beloon hem voor het nieuwe gedrag.

Veel katten krabben op een bepaalde plaats het behang eraf. Dit is een typisch gedrag wat moeilijk af te leren is wanneer de kat dit al eens heeft gedaan. Vaak is verveling of een ongeschikte krabpaal één van de oorzaken om dit gedrag te vertonen. De oorzaak wegnemen, en wellicht de gelegenheid is ook hier effectiever dan straffen. Soms is het simpeler om een krabplankje over de schade heen te plaatsen. Maar sommige plaatsen lenen zich er niet voor. Probeer eerst de oorzaak te achterhalen.

Waarschuwen van tevoren heeft ook geen zin, bijvoorbeeld al roepen voordat hij is gaan zitten om naast de bak te plassen. Hij zal die ‘helderziendheid’ van jou niet begrijpen. Kijk ook uit dat je de gelegenheid om bepaald gedrag uit te lokken niet meer bied. Bijvoorbeeld als de kat de bekers van de koffie niet mag uitlikken, laat ze dan ook niet onbeheerd achter op de tafel. Het zal de jager in hem naar boven brengen en voortaan het ongewenste gedrag vertonen wanneer u niet in de buurt bent.

Pas ook op met het juiste moment van straffen. Bijvoorbeeld straf de kat wanneer hij óp het aanrecht springt en niet wanneer hij er net af springt. Hij zal dit niet begrijpen: moet ik nu op of van het aanrecht springen?

Plantenspuit: niet doen!
Veel katteneigenaren gebruiken de plantenspuit om hem te straffen. Maar leef je eens in, de kat volgt je wekelijks speels bij het geven van water aan de planten. En dan komt de eigenaar ineens met een straal water aanzetten? De kat associeert die spuit met planten en jouw aandacht trekken, velen spelen ook graag met de straal. Een misplaatst strafmiddel. Mogelijk kan er zelfs een trauma voor de spuit ontstaan wanneer hij er heel erg van schrikt. Stel dat er bijvoorbeeld ook nog iets met een hoop kabaal op de grond valt, door de sprong die hij heeft gemaakt om de straal te ontlopen. Liever niet doen dus.

Negatieve aandacht.
Veel gedrag van de kat of het nu positief of negatief is levert aandacht op voor de kat. Stel je voor, je baasje komt thuis en het eerste wat ze doet is naar jou toekomen om ‘te straffen’. De kat zal van deze aandacht genieten, ook al begrijpt hij dit niet. Dus volgende keer weer?

Kattengedrag nadoen.
Het gedrag, zoals slaan als een moederpoes of naar de kat blazen heeft totaal geen zin. Mensen zijn geen katten en zullen nooit de volledige lichaamstaal uitstralen. Bovendien is de kat ook gevoeliger voor de geuren die de kat bij zich heeft. Zo ruikt de kat de angst van de andere kat bijvoorbeeld. Hij zal wellicht enigszins verward wegrennen maar dat is omdat hij de situatie niet inde hand heeft. Kans is groot dat hij zijn vertrouwen in jou en de mens in het algemeen heeft verloren. De straf die hij zojuist kreeg zal hij ook hier niet door hebben.
Bovendien is er een risico wanneer je de kat fysiek benaderd hij dit uitvergroot zal beantwoorden en de kat kan zo een agressie bij zichzelf ontwikkelen als reactie op het zien van jou. Maar het kan ook de andere kant opslaan, angst en stress kunnen het gevolg zijn van jouw strafgedrag. Dat kunnen jullie relatie en zijn welzijn een behoorlijke knauw geven. En dat wens je toch niemand toe? Je kat is je lief en je beste maatje, behandel hem dan ook zoals hij het verdient. Verdiep je in zijn gedrag en als je daar aan gewend bent en je ziet het resultaat valt het allemaal echt wel mee.

Met andere woorden, een kat is niet te straffen op een manier die wij als mensen kennen. Negatief gedrag afleren is bijna onmogelijk. Ga dus op zoek naar een alternatief, positief gedrag en moedig dit aan.

Bron:  infonu.nu


Catwoman is een vrouw die al jaren een kat heeft die als voorbeeld kan dienen voor andere katten. Goed opgevoed, luistert. Dit alles door een gestructureerde opvoeding. Catwoman wil graag haar ervaringen delen zodat meer mensen een kat goed opvoeden.
Stuur een email | Alle berichten van Catwoman

4 Comments

  1. Catwoman, dank voor dit artikel, erg verhelderend. Mijn vriendin en ik hebben een enorm schattige poes van 2,5 jaartjes. Sinds ze gesteriliseerd is (eigenlijk iets er voor, toen ze tijdelijk aan de pil ging) begon ze chagrijnig gedrag te vertonen. Ze komt spinnend op ons af, laat zich enige tijd aaien om dan ineens aan te vallen. Als reactie wil je dan terugslaan (wil, want vaak is het een bliksemaanval en duikt ze weg), maar straffen verandert er niets aan. We proberen het ook met negeren, maar ja, hoe lang moet je dat volhouden? Half uur, uur? Ze komt namelijk vanzelf terug en gaat op schoot liggen oid. Erg lastig dus. Wat voor positief gedrag valt hier aan te bevelen? Waarom reageert ze soms zo chagrijnig? We gaan met je tips aan de slag. Mocht je op ons specifieke situatie tips hebben dan vernemen we die graag.

  2. Leuke tips voor als je een poes wilt nemen, maar als je al een poes hebt kun je er weinig mee. Ik kan niet geloven dat een poes niet gestraft kan worden omdat deze dat niet begrijpt, belonen begrijpt deze toch ook…

    En een plantenspuit, tja ik heb er persoonlijk positieve ervaring mee dus ben het niet eens met je stelling.

  3. Beste Remco,

    Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen op de regel. En fijn te horen dat je zelf wel andere positieve ervaringen hebt.
    Echter de meeste van onze klanten en wijzelf hebben andere ervaringen.
    Maar nogmaals als voor jou en belangrijker nog je kat een ander methode werkt is dat natuurlijk prima!

  4. @erik
    Ik herken je verhaal, maar wil nog wel een nuancering aanbrengen in je aanpak. Mijn kat had dat ook. Ik kon hem maar heel even aanhalen en dan viel hij - pijnlijk - aan. Ik heb toen eerst naar mezelf gekeken, wat deed ik als de kat zo reageerde? Het bleek dat ik er op zo’n moment niet meer met mijn gedachten bij was en hem eigenlijk ‘automatisch’ een beetje streelde. Hier stelde de kat dus een grens. Wat ik toen ging doen was dat ik hem even bewust en met aandacht knuffelde en hem dan alleen verder op mijn schoot liet liggen en niet meer aanraakte. Ook leerde ik waar te nemen wanneer het ‘m genoeg werd. Dat zie je meestal als de staart gaat zwaaien. Ophouden dan! Niets meer aan de hand daarna. Op een gegeven moment (na maanden) heb ik dit uitgebreid naar soms een hand op zijn lijf, maar geen beweging maken. Dat ging ook goed. Tegenwoordig heb ik eigenlijk bijna nooit meer een probleem met hem, behalve als ik het een beetje uitlok door met ‘m te spelen terwijl hij op mijn schoot ligt. Als hij me dan te stevig vastpakt (alle vier de poten en vaak ook nog bijten) dan houd ik mijn hand heel stil (trekken is toch alleen maar pijnlijker, kijk ik ‘m aan en zeg ‘auw’. Als ie niet meteen loslaat - soms vind ie dat toch moeilijk - zeg ik wat harder en dwingender ‘auw’. Zelden moet het wel drie keer, maar hij gaat in elk geval niet door met ‘bijten’ en laat altijd na een moment van rust wel los. Dus de grenzen van de kat in verband met hoe jij hem/haar aanhaalt, mag ze toch wel stellen vind ik en dan zul jij moeten leren opletten waar die grens ligt. Dat is een kwestie van goed observeren en evalueren. Ik heb er zelf een hele fijne kat door gekregen, kan nu alles met hem doen omdat hij mij volkomen vertrouwd. En ja, soms is ie wat minder in z’n hum en dan is het knuffelen eerder genoeg. Daar hebben wij mensen ook wel eens last van.

Leave a Response